Poradnik grafika · druk SEGGrafika na stoisko SEG
SEG (silicone edge graphics) to nadruk na tkaninie z silikonową gumką, napinanej w aluminiowej ramie. Drukujemy ją sublimacyjnie, dlatego obowiązują inne zasady niż przy banerze czy ulotce. Ta strona zbiera wszystkie w kwadrans lektury.
Brief konkretnego stoiska ma pierwszeństwo przed tą stroną. Wymiary, tkaniny i identyfikatory pól znajdziesz w paczce briefowej, którą wysyłamy razem z szablonami do projektowania.
Pięć liczb, które ratują druk.
Ile grafiki ginie w ramie i gdzie może stać logo?
Gumka wciąga około centymetra tkaniny w rowek ramy, profil zasłania brzeg od zewnątrz, a montaż ma tolerancję około 2 mm. Dlatego plik jest większy niż tkanina, a logo stoi dalej od krawędzi, niż podpowiada intuicja.
- Spad: tło, zdjęcie albo kolor wylewasz 1,5 cm poza linię cięcia, z każdej strony. Bez spadu na brzegu tkaniny zostaje biały pasek.
- Strefa bezpieczna: logo, hasło, telefon i adres www trzymaj minimum 5 cm od linii cięcia. Tło i elementy ozdobne mogą przez tę strefę przechodzić.
- Wszystkie te linie są narysowane w szablonach z paczki briefowej. Projektuj na warstwie szablonu i wyłącz ją przed eksportem pliku produkcyjnego.
Czego nie przecinać na łączeniu modułów?
Ściana nie jest jedną płaszczyzną. Składamy ją z ram o szerokościach 100, 150 i 200 cm oraz wysokościach 250 lub 300 cm, a każda rama to osobna tkanina. Na styku dwóch ram grafika może przesunąć się o około 2 mm. Na zdjęciu tego nie widać. Na literze wysokości 2 cm to już dużo.
Nie dziel na łączeniu
- logo i sygnetu
- hasła głównego i napisów o literach niższych niż 5 cm
- numeru telefonu i adresu www
- twarzy w zbliżeniu
- cienkich linii biegnących przez kilka modułów
Możesz dzielić spokojnie
- zdjęcia i tła fotograficzne
- duże jednolite płaszczyzny koloru
- grafiki z naturalnym szumem
- wzory przechodzące przez całą ścianę, z pauzą na styku
Zanim otworzysz program, sprawdź w tabeli ścian: identyfikator pola, wymiar po linii cięcia, rodzaj tkaniny, podświetlenie oraz to, czy projektujesz całą ścianę, czy osobne moduły. Identyfikator z briefu wpisz potem w nazwę pliku. Nie przenoś wymiarów z poprzedniego stoiska, nawet jeśli układ wygląda podobnie.
Jak podświetlenie zmienia projekt?
Które pola mają LED, widzisz w tabeli ścian. Pole bez podświetlenia projektujesz jak zwykły nośnik reklamowy i te zasady Cię nie dotyczą.
- Gładka jednolita płaszczyzna to pułapka: podświetlenie pokazuje każde zagniecenie tkaniny. Dodaj delikatny szum, subtelne linie albo łagodny gradient. Zdjęcia są najbezpieczniejsze, bo ich naturalny szum wszystko ukrywa.
- Czerń nigdy nie będzie absolutna, bo LED prześwituje przez tkaninę. Duże ciemne płaszczyzny: głęboka czerń C40 M30 Y30 K100. Drobny tekst: czysta K100. Nigdy C100 M100 Y100 K100, to za dużo barwnika naraz.
- Środek szerokiej ściany jest ciemniejszy, bo LED świeci od krawędzi ramy. Nie stawiaj logo idealnie w geometrycznym środku, przesuń je wyraźnie w bok albo do góry.
- Ciemny gradient lubi się schodkować: po podświetleniu przejścia tonalne robią widoczne pasy. Ratunek: 200-250 DPI, gradient w 16 bitach i odrobina szumu.
- Drobny regularny wzór (paski, kratka 1-15 mm) może wejść w interferencję ze splotem tkaniny i falować po druku. Zdjęcia i nieregularne tekstury są bezpieczne. Gdy wzór jest kluczowy dla projektu, zamów u nas próbny wydruk na docelowej tkaninie.
Biały tekst na ciemnym tle podświetlanym traci kontrast. Ten przypadek zawsze skonsultuj z nami przed drukiem, podpowiemy sprawdzone ustawienia dla konkretnej tkaniny.
Jak duże litery, żeby ktoś je przeczytał?
Punkt startowy: 1 cm wysokości litery na metr odległości czytania, dla prostych krojów i mocnego kontrastu. Wysokości liczysz na gotowej ścianie, nie w pliku pomniejszonym do A4.
Pilnuj kontrastu: szary tekst na białym tle wygląda elegancko na monitorze, a z pięciu metrów na hali jest nieczytelny. Szybki test: wydrukuj projekt pomniejszony na A3 i obejrzyj go z odległości pomniejszonej w tej samej skali. Makieta 1:10 oglądana z pół metra odpowiada ścianie widzianej z pięciu metrów.
Czy plik jest gotowy do druku?
Przejdź listę po kolei. Jeśli choć jeden punkt jest na nie, popraw plik przed wysłaniem. Każdy z tych punktów zatrzymany tutaj to dzień oszczędzonego opóźnienia.
- Plik w skali 1:1, wymiary zgodne z tabelą ścian z briefu
- Spad 1,5 cm dookoła, tło dochodzi do krawędzi spadu
- Logo, hasło i tekst minimum 5 cm od linii cięcia
- Nic ważnego nie leży na łączeniu modułów
- Tryb CMYK, profil Fogra39 osadzony w pliku
- Zdjęcia mają 100-150 DPI w skali 1:1
- Logo i typografia w wektorze, nie w rastrze
- Drobny tekst w czerni K100, duże płaszczyzny C40 M30 Y30 K100
- Teksty zamienione na krzywe w finalnym PDF X-1a
- Osobno zapisany plik AI z żywymi fontami
- Polskie znaki sprawdzone w użytym foncie
- Ściany z LED: bez gładkich apli bez szumu, logo poza środkiem
- Przezroczystości spłaszczone przed eksportem
- Nazwy plików zgodne z identyfikatorami pól z paczki briefowej
Co najczęściej wraca z drukarni?
Sześć błędów, które kosztują minimum dzień opóźnienia każdy. Wszystkie wychwycisz kontrolą pliku powyżej.
01Brak spadu
Objaw: Białe paski na krawędziach tkaniny po naciągnięciu na ramę. Ratunek: Rozszerz obszar roboczy o 1,5 cm z każdej strony i pociągnij tło do samej krawędzi spadu.
02Plik w RGB
Objaw: Zielenie i błękity na druku brudne, całość bledsza niż na monitorze. Ratunek: Pracuj w CMYK od początku, z profilem Fogra39 i włączonym podglądem soft proof.
03Fonty niezamienione na krzywe
Objaw: Drukarnia otwiera plik, system podstawia inny font i tekst się rozjeżdża. Ratunek: W finalnym PDF wszystkie teksty na krzywe. Kopia AI z żywymi fontami zostaje jako źródło do korekt.
04Logo na łączeniu modułów
Objaw: Po montażu logo ma w połowie przesunięcie, jakby przycięte nożyczkami. Ratunek: Przesuń logo w głąb jednego modułu, minimum 5 cm od linii podziału.
05Zdjęcie w niskiej rozdzielczości
Objaw: Zdjęcie z internetu na ścianie 3 m widać jako piksele. Ratunek: Policz piksele z wymiaru: ściana 3 m przy 100 DPI potrzebuje około 12 tysięcy pikseli szerokości. Wersja webowa nigdy tego nie ma, proś o oryginał.
06Neonowe kolory marki
Objaw: Neonowy róż albo zieleń z brandbooka wychodzi na druku blado. Ratunek: CMYK fizycznie nie oddaje neonów. Uprzedź klienta przed projektowaniem i ustal najbliższy możliwy kolor, najlepiej na próbce z docelowej tkaniny.
Masz wątpliwości?
Zapytaj przed drukiem.
Nie ma głupich pytań, są drogie poprawki. Napisz, które pole projektujesz i co Cię niepokoi. Odpowiadamy w jeden dzień roboczy.