Jak podzielić grafikę między ramy stoiska targowego?

„Mam jedną grafikę szerokości 2 m. Czy da się ją naciągnąć na dwie ramy po 100 cm?” To pytanie wraca w mailach od klientów. Odpowiedź zależy od tego, czy chodzi o projekt, czy o gotowy wydruk: jeden obraz może zajmować obie ramy, ale nie będzie jedną tkaniną. Każda rama potrzebuje osobnego wydruku, a miejsce połączenia ram pozostaje widoczne.

Z czego składa się ściana

Ściana stoiska Modularico składa się z aluminiowych ram o szerokościach 100, 150 i 200 cm oraz wysokości 250 albo 300 cm. W każdej ramie napina się osobną tkaninę z nadrukiem sublimacyjnym. Na jej brzegu jest silikonowa gumka, którą wciska się w rowek ramy.

To mocowanie nazywa się SEG. Dla Ciebie istotne jest przede wszystkim to, że tkanina kończy się tam, gdzie kończy się jej rama. Sąsiedni fragment obrazu znajduje się już na kolejnej tkaninie.

Dwie ramy po 100 cm mogą więc pokazywać jedno zdjęcie szerokości 2 m. Pośrodku nadal będzie jednak łączenie. Trzeba je uwzględnić przy układaniu obrazu, zwłaszcza gdy obok zdjęcia pojawiają się napisy.

Jeden obraz na całą ścianę, osobny plik na każdą ramę

Najwygodniej zaprojektować całą ścianę naraz, jako jeden obraz. Do druku oddajesz go jednak podzielonego: każda rama to osobny plik ze spadem 2 cm z każdej strony. Na styku dwóch ram spad to dalszy ciąg obrazu z sąsiedniej ramy, dzięki temu wydruki się spasują.

Szablony ścian wysyłamy razem z projektem stoiska. Są w nich narysowane linie łączeń. Pokazują, gdzie jeden wydruk spotka się z drugim. Najlepiej uwzględnić je od początku, zanim ustalisz położenie logo, hasła i zdjęć.

W przykładzie z dwiema ramami po 100 cm projekt obejmuje pełne 200 cm szerokości ściany. Grafik widzi linię pośrodku i może umieścić całe logo po jednej jej stronie, a przez obie ramy poprowadzić tło. Potem dzieli projekt na dwa pliki po 100 cm, każdy z własnym spadem.

Co nie może trafić na łączenie, a co może

Na styku dwóch ram grafika może przesunąć się o około 2 mm. W fotografii takie przesunięcie zwykle ginie w szczegółach, ale przy literze wysokości 2 cm stanowi już dużą część znaku. Dotyczy to także drobnych napisów na samym zdjęciu, na przykład etykiety produktu. Dlatego nie każdy element obrazu powinien przechodzić z jednej ramy na drugą.

Po jednej stronie łączenia powinny zostać:

• Logo wraz z sygnetem (znakiem graficznym marki).
• Hasło główne oraz napisy z literami niższymi niż 5 cm.
• Numer telefonu i adres strony internetowej.
• Twarz pokazana w zbliżeniu.
• Cienkie linie, które miałyby biec przez kilka modułów.

Przez łączenia mogą przechodzić:

• Zdjęcia i tła fotograficzne, z wyjątkiem zbliżeń twarzy.
• Duże, jednolite płaszczyzny koloru.
• Grafiki z naturalnym szumem, czyli drobnymi, nieregularnymi szczegółami.
• Wzory biegnące przez całą ścianę, jeśli mają przerwę na styku ram.

Nie chodzi więc o to, żeby każda rama miała własną, zamkniętą kompozycję. Cała ściana może tworzyć jeden obraz. Ważne, żeby na jego podziałach nie znalazły się elementy wymagające dokładnego dopasowania.

Trzy rzeczy do sprawdzenia, zanim oddasz projekt

Położenie logo i tekstów

Sprawdź projekt z widocznymi liniami łączeń: logo, sygnet i napisy powinny mieścić się zgodnie z zasadami powyżej. Przy zewnętrznych krawędziach ściany zachowaj też strefę bezpieczną, minimum 5 cm od linii cięcia dla logo i tekstów. Gumka wciąga około 1 cm tkaniny w rowek ramy, więc sam brzeg wydruku nie pozostaje w całości na froncie.

Logo na podświetlanej ścianie

Jeśli wybierasz system M100 LED, nie umieszczaj logo w geometrycznym środku szerokiej ściany. LED świeci od krawędzi ramy, dlatego środek jest odrobinę ciemniejszy. Uwzględnij to razem z liniami podziału na ramy.

Wielkość liter

Punktem startowym jest 1 cm wysokości litery na każdy metr odległości czytania. Hasło oglądane z alejki z odległości od 10 do 25 m powinno więc mieć litery wysokości około 10 do 25 cm. Sprawdź ich rzeczywisty wymiar w projekcie, bo widok całej ściany na monitorze nie pokazuje skali tak jak gotowe stoisko.

Zanim plik pójdzie do druku, sprawdzamy go w pracowni. Pełne techniczne zasady przygotowania pliku, w tym spad (zapas tła poza krawędzią), rozdzielczość, kolory i zapis PDF, znajdziesz w poradniku dla grafika.